Uniek & Authentiek

Hi, ik ben Roxanna. Ik specialiseer me in digitale fotobewerking en portretkunst, maar voor mij begint het niet bij techniek, het begint bij een gevoel. Vanuit daar ontstaat mijn werk intuïtief. Niet vanuit een vast plan of een perfecte opzet, maar vanuit wat zich vanbinnen aandient. Iets wat gezien wil worden, ook als daar nog geen woorden voor zijn.

Mijn achtergrond ligt in grafische vormgeving, mode en visagie, werelden waarin kijken, vormgeven en verfijnen centraal staan. Maar pas toen ik mijn gevoel toeliet, begon mijn werk echt te spreken. Niet bedacht, maar ontstaan vanuit wat zich aandient. Ik werk met wat er al is, met beelden die iets in zich dragen. Ik voeg toe, haal weg, schuif en voel, tot het beeld zichzelf laat zien. Niet perfect en niet strak, maar uniek en authentiek.

Mijn kunst nodigt je dan ook uit om te blijven kijken en te voelen wat er bij je gebeurt. Soms herken je iets. Soms raakt het iets in je, zonder dat je precies weet waarom. En soms laat het je thuiskomen bij jezelf.

Wie ben ik?

Mijn kunst is gegroeid uit wat ik lange tijd niet durfde te voelen. Ontstaan vanuit wat ik zelf niet altijd kon verwoorden. Emoties die vastzaten, vragen zonder antwoord, een verlangen om gezien te worden voor wie ik werkelijk ben. Dat verlangen heeft me gevormd. In hoe ik kijk, in hoe ik werk en in hoe ik aanwezig ben in wat ik maak.

Het was een lange weg van zoeken, voelen, vallen en weer opstaan. Van doorgaan, ook als het zwaar werd. Ik heb geleerd om sterk te zijn, om te dragen wat eigenlijk te veel was. Om door te gaan. Ik glimlachte, maar vanbinnen bleef het pijn doen. Aan de buitenkant leek alles vaak rustig, maar vanbinnen bleef het bewegen.

Tot ik ontdekte dat ik het donker niet hoefde te vermijden. Dat juist daar iets verborgen lag wat gezien wilde worden. Niet in woorden, maar in beeld. Mijn kunst werd mijn taal. Een manier om te voelen, te verwerken en te transformeren. Om zwaarte om te zetten in kleur, pijn in betekenis en verlies in licht.

De kracht van jouw verhaal

In mijn kunst komen licht en donker samen. Verdriet en hoop. Zachtheid en kracht. Niet omdat ik dat zo bedacht heb, maar omdat ze in mij altijd samen hebben bestaan. Zonder het donker had ik mijn licht nooit herkend. Zonder pijn had ik mijn kracht niet leren voelen.

Want wat ooit pijn deed, werd de bron van mijn creativiteit. Wat me brak, bracht me uiteindelijk dichter bij mezelf. Mijn kunst werd een spiegel. Eerst voor mij. Later ook voor anderen.

Vandaag gebruik ik diezelfde kracht om beelden te maken die raken. Niet om uit te leggen, maar om iets te laten voelen. Om ruimte te geven aan wat er al is. Om te laten zien dat alles wat je bent er mag zijn. Dit is waar mijn kunst vandaan komt.
Uit het durven kijken.
Uit het durven voelen.

En uit de overtuiging dat juist daarin iets ongelooflijk waardevols schuilt.

Voel je dat dit bij je past en ben je benieuwd naar wat er allemaal mogelijk is, dan ben je welkom om contact op te nemen. Ik luister graag naar je verhaal.